Bivakviering 2021 - OnvoorSPELbaar!

Bivakviering 2021 - OnvoorSPELbaar!

Inspiratie voor een stilvalmoment: methodieken en verhalen

Bivakviering 2021, ideeën

Chiroliedjes, https://chiro.be/spelletjes-en-liedjes/liedjes 

Bij de Chiro, jaarthemalied 2016-2017
Geksentriek, jaarthemalied 2006-2007
Regenboog, jaarthemalied 2015-2016
Onvoorspelbaar, jaarthemalied 2020-2021
Bivaklied 
 

Methodieken

  • Schrijf een eigenschap die je bewondert bij x, een compliment aan y, … Vouw het blad om en geef door.
  • Teken een fictieve leider of leidster. De eerste persoon tekent op het bovenste kwart van het blad een hoofd met of zonder haar en vouwt om. De tweede tekent een romp en vouwt om, de derde benen en de laatste voeten. Je mag je laten inspireren door leiding van je afdeling of de groep. Gebruik gerust hun talenten in je tekening, bijvoorbeeld dansbenen, werkhanden, aandachtige blik, creatieve geest …
  • Het grote kroonkurkenbubbelspel: speel tegelijkertijd averechts voetbal, wimpelroof en zakdoek leggen. Begin met averechts voetbal (in een kring, met de handen de bal door de benen van iemand anders proberen krijgen), start na vijf goals met wimpelroof en laat de tweede ‘verliezer’ als eerste de zakdoek leggen). Vergeet niet te zingen bij het zakdoek leggen.
     

Verhalen

Onvoorspelbare soep

Eindelijk is het zover, het jaarlijkse kamp is aangebroken. Pol de Kasserol en zijn vrienden worden uit de kast gehaald en samen met alle andere keukenattributen opgepoetst en opgeblonken.
Pol is een oude rot in het vak, hij gaat al jaren mee op kamp. Dat kan je ook duidelijk aan hem zien. De ene kok is al voorzichtiger dan de andere, de ene afwasser is al wat zachter dan de kleine rakker die Pol al eens een keertje laat vallen.
Maar al bij al heeft Pol goede herinneringen aan de voorbije kampen.

Pol vertrekt met zijn vrienden richting Ardennen. Een lange uitstap. Tijdens de rit halen Pol en zijn vrienden heel wat mooie herinneringen op. Iedereen komt fris en monter aan op de kampplaats en algauw schieten pol en zijn vrienden in actie, want het is de bedoeling dat iedereen snel iets te eten en te drinken heeft. Het kamp verloopt goed: de leden en de leiding spelen enthousiast en Pol en zijn vrienden hebben amper tijd om te rusten.

Op de eerste middag van de tweedaagse gebeurt er iets: Pol heeft die morgen zijn uiterste best gedaan om iedereen die vertrok van het nodige te voorzien en hij is er behoorlijk vuil van geworden. Normaal volgt nu een grondige poetsbeurt en dan welverdiende rust tot aan de volgende maaltijd. Maar die wasbeurt komt maar niet. Pol wordt aan de kant gezet, vuil van de warme chocomelk. Algauw blijkt dat hij niet de enige is: Samia de Steelpan en Kevin de Koekepan staan daar ook, met restjes havermoutpap en roerei op de bodem. Pas uren later worden ze opgemerkt en in het afwassop gezet. Oh, wat een wasbeurt! Alle potten worden ruw geschrobd en onvoorzichtig op elkaar gestapeld om te drogen in plaats van zorgvuldig afgedroogd te worden. Pol, Samia en Kevin zijn dolblij dat die verschrikkelijke schoonmaakbeurt eindelijk achter de rug is.

Als ze weer op het rek in de keukentent staan en wat bekomen zijn, vertellen ze aan elkaar hoe gekwetst ze zich voelen door die respectloze behandeling. Ze bedenken een plan: ze willen geen warmte meer doorgeven tot ze beter behandeld worden. 
Pol wordt op het vuur gezet, gevuld met water en groenten voor soep, iemand met een schort roert wat en er gebeurt niets. Het water wordt niet warm en de groenten worden niet gaat. Na twee uur is het water nog altijd koud, net als de worsten in Koekenpan Kevin en de saus in Steelpan Samia. De mensen met de schorten begrijpen er niets van. Ze maken Pol en zijn vrienden leeg en serveren boterhammen.
Lianne, de chef van de keukenschorten, wordt erbij gehaald. Zij is zeker al twintig keer mee op kamp geweest en weet altijd raad. Ze heeft dit blijkbaar al eens eerder meegemaakt, want ze herkent onmiddellijk de symptomen. “Ik denk dat Pol en zijn vrienden in staking zijn omdat we hen zonder respect behandeld hebben. Het is belangrijk dat we hen onze waardering tonen, want ze geven hier op kamp altijd het beste van zichzelf.” 
Onmiddellijk beginnen de schorten te bewegen. Ze wassen Pol, Samia en Kevin met zachtheid af tot ze blinken als nieuw. ’s Anderendaags zorgen ze allemaal samen voor een overheerlijke maaltijd.

Naar het verhaal van Pol de Kasserol, auteur onbekend


Verhalen van Toon Tellegen

Uit zijn twee dikke boeken: Misschien wisten zij alles (MWZA) en Iedereen was er (IWE)
Op een ochtend zag alles er anders uit, MWZA 196
Op een dag had het nijlpaard er zo genoeg van, MWZA 238
Op een ochtend vielen alle dieren plotseling omhoog, MWZA 349
Midden in de nacht, IWE 169


Verhalen uit de Bijbel

Emmaüsverhaal: ze herkenden hem niet en toch is er hoop
Thomasverhaal: Jezus wordt niet boos om het ongeloof, Hij berispt het wantrouwen niet, Hij is begripvol
De delen van het lichaam: ze zijn allemaal nodig en uniek

Bivakviering: voorstel 1

  • Jaarthemalied
  • Verhaal van de onvoorspelbare soep
  • Duiding: niet alles is vanzelfsprekend
  • Opdracht complimentenblaadje, per afdeling + korte nabespreking waarbij iedereen even tijd krijgt om te lezen wat er voor hen opgeschreven werd. Moedig leden en leiding aan om gedurende de rest van het bivak de binnenpost te gebruiken om elkaar complimentjes te geven.
  • Bivaklied, zingen met de hele bubbel

Bivakviering: voorstel 2

  • Lied: Geksentriek
  • Grote kroonkurkenbubbelspel
  • Verhaal ‘Midden in de nacht’ van Toon Tellegen
  • Jaarthemalied Onvoorspelbaar

Bivakviering: voorstel 3 (eucharistieviering)

  • Bivaklied 
  • Verhaal ‘Op een ochtend zag alles er anders uit’ van Toon Tellegen
  • Tekenopdracht (blad wordt drie keer doorgegeven: hoofd – romp – benen – voeten)
  • Wissel uit over de talenten die je tekende van de leiding. Hang de tekeningen op.
  • Bijbelverhaal uit de Paulusbrief en het Emmaüsverhaal
  • Dienst van de Tafel
  • Jaarthemalied Onvoorspelbaar

Bivakviering | OnvoorSPELbaar
Duiding bij de verhalen uit de Bijbel

Je organiseert een viering/bezinning op kamp en wilt de voorgestelde teksten uit de Bijbel gebruiken? Dan geven we hier graag een beetje duiding!


Inleiding 

Het hele jaar al maken we werk van een Chiro die ‘anders is dan gewoon’. Niet excentriek of heel bijzonder maar ook niet gewoon wat we al jaren doen. Daarbij plaatsten we SPEL ook heel centraal. Maar al te vaak horen we van Chirogroepen hoe ze bezig zijn met de rest, de nevenactiviteiten. Groepen werden nu uitgedaagd om ‘outside the box’ te gaan denken. 

De onderstaande verhalen zijn eeuwen oud, zelfs duizenden jaren, maar kunnen vandaag ook nog betekenis hebben. We willen ze even duiden en ophangen aan het jaarthema. Denk je even met ons mee?

 

Emmaüsverhaal

 

Het verhaal volgens Lucas, 24, 13-35

De volgende dag vertrokken twee van de vrienden, Filippus en Andreas, naar het dorp Emmaüs. Ze vertrokken in de namiddag. Het was niet langer dan een paar uur lopen. Filippus woonde in Emmaüs en Andreas woonde nog een paar dorpen verder, maar hij zou die nacht bij Filippus blijven slapen. 
Filippus zei niet veel. Hij staarde verdrietig voor zich uit. Hij wist niet hoe het verder moest. Hij had wel zijn hele leven met Jezus willen optrekken. Maar nu Jezus er niet meer was, had het allemaal geen zin meer. 
“Hoe is het toch zo kunnen lopen?” vroeg Andreas. “Waarom hebben ze Jezus gedood? De beste mens die er ooit heeft geleefd? Dat is toch niet te begrijpen?” Hij schudde zijn hoofd. Filippus bromde even, maar gaf geen antwoord. “Ik weet niet waarom ik naar mijn dorp ga, want daar kan ik toch ook niets gaan doen,” ging Andreas verder. “Ik wou dat ik ook dood was.”
Opeens kwam er een man naast hen lopen. Hij ging dezelfde richting uit en liep met hen mee. “Waarover praten jullie toch?” vroeg hij.
“Heb je dan niet gehoord wat er in Jeruzalem gebeurd is?” vroeg Andreas hem. En hij vertelde over Jezus: hoe iedereen altijd luisterde als Jezus zijn verhalen vertelde. Hoe hij iedereen erbij haalde, ook tollenaars en melaatsen. Hoe hij over God sprak, die hij zijn vader noemde. En hoe hij gestorven was op het kruis. En ook dat ze vandaag het graf leeg hadden gevonden.
De man knikte: “Hij lijkt wel een profeet, als ik jou mag geloven,” zei hij. “En nu is hij dood?”
Ze waren aangekomen in Emmaüs. “Kom bij mij eten,” nodigde Filippus de man uit. “Dan kunnen we nog meer over Jezus vertellen. Het doet ons goed om zo aan hem te denken. Dan lijkt het alsof hij nog leeft.”
Samen zaten ze aan tafel. “Misschien is het niet zo vreemd dat ze Jezus hebben gedood,” zei de man opeens. “Dat deden ze vroeger wel vaker met echte profeten. Misschien is hij wel de Messias? Jullie zeiden toch zelf dat hij is opgestaan?” Toen brak hij het brood en sprak de dankzegen uit. Meteen na de maaltijd ging hij weg. 
“Dat was een vreemde ontmoeting,” zei Filippus. “Het lijkt wel alsof ik nu veel beter begrijp wat er met Jezus gebeurd is.”
Andreas knikte: “Toen die man de zegen over het brood uitsprak, dacht ik opeens dat het Jezus zelf was.”
Ze keken elkaar aan en ze wisten dat het waar was. Het was niet afgelopen met Jezus. Ze moesten ermee verder gaan. Ze moesten het aan de anderen vertellen. Ze konden niet wachten, maar haastten zich meteen terug naar Jeruzalem.

Uit Hosanna!, Kolet Janssen, Roel Ottow, Uitgeverij Van In

 

Duiding
Samen op stap gaan doet deugd. Letterlijk elkaar ‘stap voor stap’ ontmoeten. Er worden verhalen verteld en naarmate het vertrouwen groeit, worden die persoonlijker en persoonlijker. Je gaat samen op weg maar eigenlijk leer je elkaar ook kennen. Datgene wat je vanzelfsprekend vond bij de ander, lijkt dan toch plots anders te zijn. Je denkt iemand goed te kennen, maar op dat moment leer je toch weer even bij. 

Vrienden zijn niet zo ‘voorspelbaar’ als we soms denken. We mogen onze vriendschappen binnen onze groep dan ook niet vanzelfsprekend vinden. Soms ontmoeten we iemand … Elke ontmoeting is misschien een verrassing, maar het is zeker ook een kans. Iemand nieuw in de groep, iemand ontmoeten op ons pad … We moeten er geen schrik voor hebben, of onmiddel-lijk onze mening vormen. Een eerste indruk is dan wel belangrijk, maar laten we vooral ook nieuwsgierig zijn naar alle volgende indrukken … Misschien herken je jezelf, of ervaar je ook een Chirovuur in die ander. 

Op die manier zetten we onszelf helemaal open om te ontmoeten. Hoe OnvoorSPELbaar ook, maar het geeft zoveel energie en kansen aan wie we zijn en vooral aan wie we zullen worden.

Mogelijke verwerking

•    (Jongeren)

Maak een aantal linten voor aan je rugzak. Schrijf op elk lint enkele woorden. Die verwijzen naar iets wat jij belangrijk vindt bij het ontmoeten van een ander: bv. luisterend oor, verbindende humor, gezellig samenzijn, enz. Als je straks op stap gaat, tijdens dagtocht of tweedaagse, en je ontmoet iemand uit de groep (of iemand die je nog niet kent) en die voldoet aan een van jouw linten, geef die persoon dat lint dan cadeau. Het is een eenvoudige manier om jouw waardering te tonen. Misschien krijg je ook wel een lintje.

•    (Kinderen)

Versier een aantal keien met verf en neem die op dagtocht mee in je rugzak. Als je een leuke babbel hebt gehad met iemand, dan mag je een kei aan de kant van de weg leggen. Als een andere wandelaar jouw kei tegenkomt, zal hij of zij ook een beetje de-len in de blijheid die je hebt ondervonden.


De ongelovige Thomas

 

Het verhaal volgens Johannes 20, 19-31

Op de eerste dag van de nieuwe week zaten de vrienden samen in een huis, met alle deuren dicht. Ze waren bang door alles wat er gebeurd was, bang ook om zelf opgepakt en veroordeeld te worden door de joodse leiders. Opeens zagen ze Jezus in hun midden. Hij groette hen vriendelijk: “Ik wens jullie vrede.”
Alle vrienden waren heel blij om Jezus te zien. Ze zagen de wonden van het kruis in zijn handen en zijn zijde. Thomas was er die keer jammer genoeg niet bij. Toen de anderen hem opgewonden vertelden dat ze Jezus hadden gezien, kon hij het niet geloven. Hij zei: “Ik geloof het alleen als ik zelf de wonden van de spijkers in zijn handen zie en ze met mijn vingers kan voelen, en als ik mijn hand kan leggen in de wonde van zijn zijde.”
Een week later waren de vrienden weer bijeen en nu was Thomas er ook bij. Weer kwam Jezus binnen terwijl de deuren gesloten waren. Ook nu groette hij hen: “Ik wens jullie vrede!”
Meteen daarop keerde hij zich naar Thomas, die met open mond zat toe te kijken. Jezus lachte hem toe: “Kom maar hier, Thomas! Leg je vingers hier en kijk naar mijn handen, en leg je hand in mijn zijde. Kun je het nu geloven?”
Thomas antwoordde: “Jezus, je komt echt van God!”
Jezus glimlachte: “Je gelooft omdat je me gezien hebt. Het is fijn dat er ook mensen zijn die kunnen geloven zonder bewijs.”

Uit Hosanna!, Kolet Janssen, Roel Ottow, Uitgeverij Van In

 

Duiding

Eerst zien en dan geloven … De twijfel bij Thomas is zo groot dat hij zijn vrienden niet ge-looft. Hij moet het zelf ondervinden en meemaken. Thomas hunkert naar zekerheid, naar be-vestiging. Is dat uit koppigheid of uit onzekerheid? In elk geval bezorgt het hem stress. Die stress zorgt ervoor dat hij niet kan delen in de vrolijke stemming van zijn vrienden. Het ligt op zijn maag, en het vertroebelt de relaties met de vrienden.

Als we als groep willen slagen, dan moeten we vertrouwen hebben in elkaar. In elkaar gelo-ven dus. En in ons jeugdig enthousiasme is het best wel oké om eens in de fout te gaan. “Zie je wel,” is dan echt niet aan de orde. Het is net dat wat ons energie geeft: ervoor gaan. Heb je een zot idee? Waarom zouden we dat niet eens samen proberen?

Als het bivak vordert en de nachten waren tot nu toe al kort, dan is het soms moelijker om dat vertrouwen te geven. We durven niet meer springen en we verspillen heel veel energie. Dat is vermoeiend. Choose your battles. Als de groep ervoor gaat, dan putten we daar allemaal energie uit. 

Geloven in elkaar, vertrouwen op elkaar, maakt heel gelukkig.


Mogelijke verwerking

•    (Jongeren)

Stel jezelf een uitdaging voor het kamp. Zoek (of krijg) een schoudermaatje (toegewezen). Die persoon moet er alles voor doen om jou te laten slagen in jouw uitdaging. Hij of zij zal dus onvoorwaardelijk in jou moeten geloven. Je moet het zelf realiseren, maar je schoudermaat kan je helpen nadenken hoe je dat moet doen. Dit is een goede manier om iets nieuws te leren. 

Scaffolding: bij scaffolding is het belangrijk om aan te sluiten bij het ontwikkelingsniveau van de jongere. Je wilt de jongere een stap verder brengen in die ontwikkeling en moet daarom vaststellen welke tussenstappen hij of zij moet zetten om dat doel te bereiken. Vooral het tijdelijke karakter van scaffolding is kenmerkend. Zodra een jongere zelf verder kan, bouw je de hulp af.

•    (Kinderen)

Allerhande vertrouwensspelletjes, maar koppel die aan een uitdaging: ‘Ik kan jou vangen als je je achterover laat vallen.’ Enz. 

 

De delen van het lichaam

 

Het verhaal uit de eerste Korintiërsbrief 12, 14-21

Alle delen van het lichaam zijn nodig

Zo is dat toch bij elk lichaam: hoe verschillend de delen ook zijn, ze kunnen niet zonder elkaar. Een voet is geen hand, en een oor is geen oog. Toch horen ze allemaal bij het lichaam. 
Stel je voor dat het lichaam alleen maar oog was, hoe zou je dan moeten horen? Of dat het alleen maar oor was, waarmee moest je dan ruiken? Gelukkig heeft God ons lichaam vele ledematen en organen gegeven, met elk hun eigen taak. 
Het oog kan niet tot de hand zeggen: ik heb je niet nodig. En het hoofd kan ook niet zonder de voeten. Misschien denk je: ik zou toch best zonder mijn achterwerk kunnen. Maar juist je achterwerk bedek je zorgvuldig met kleren, want je kunt het niet missen. Als je pijn in je buik hebt, voelt je hele lichaam zich ziek. En als je hand iets goeds heeft gedaan, is je hele lichaam blij. Zo is het ook in onze groep: we kunnen niet zonder elkaar en we leven met elkaar mee. 
Vergeet dus niet dat jullie allemaal samen het lichaam van Jezus zijn. Elk van jullie is een lid van dat lichaam. Want in onze kerk zijn allerlei mensen nodig: mensen die kunnen voor de armen zorgen, mensen die aan kinderen over Jezus willen vertellen, mensen die kunnen muziek spelen en zingen, en nog zoveel meer. Het is allemaal belangrijk, vergeet dat niet. We kunnen niemand van die mensen missen, want ze horen allemaal bij het lichaam van Jezus.

Uit Hosanna!, Kolet Janssen, Roel Ottow, Uitgeverij Van In

 

Duiding

Je bent jong en je wilt wat … en soms wil je ook dat anderen willen wat jij wilt. Maar zo werkt het niet. Je kan niet altijd jouw zin hebben of doen. We moeten rekening houden met elkaar. De keten is zo sterk als zijn zwakste schakel. Maar als de andere schakels goed hun best doen, dan kan de zwakke schakel ook succes ervaren en sterker worden.

Je mag dan nog zoveel talenten hebben, als je alle talenten samenbrengt, zal het nog veel sterker en krachtiger zijn. 

Hoe zit dat in jouw groep? Vullen jullie elkaar aan of leven jullie naast elkaar? Hebben jullie oog voor het talent van de ander? Durven jullie rekenen op de ander? Geven jullie dat vertrouwen? Kan een andere groeien in jullie team? En hoe kan je dat versterken?

Mogelijke verwerking

•    (Jongeren)
Als groep vormen wij één lichaam. Laat jongeren nadenken over welk deel zij zijn. (Leg de keuzemogelijkheden vast.)
    
Ik ben een arm want ik kan veel werk verzetten of ik klamp me vast of ik gebruik ze snel om te slaan.
Ik ben een voet want ik zit er niet mee in om veel te stappen of ik loop snel weg.
Ik ben het hoofd want ik kom met frisse ideeën of ik pieker constant.

Daarna zorg je voor een aantal uitdagingen en op de envelop vermeld je welke delen nodig zijn. Op basis van de delen maken de jongeren groepjes en nemen ze een envelop aan. OnvoorSPELbaar dus wat ze zullen moeten doen. De moraal is dat we zoveel meer kunnen dan alleen als we elkaars talent durven aanspreken.

Voorbeeld: hoofd en armen. Bedenk een nieuw en technisch verrassend waterspel.
Voorbeeld: voeten en armen. Bedenk een manier om te communiceren tussen de bubbels zonder elkaar te ontmoeten.

Mogelijke delen: ogen, oren, neus, mond, schouders, armen, voeten, benen, handen, hart, maag, …

•    (Kinderen)
De één kan niet zonder de andere. Laat de kinderen dat even ondervinden. Maak hen aan elkaar vast. Tijdens (een stukje) activiteit doen ze alles samen. Dat kan tijdens een spel of bij alledaagse zaken bij horen zoals eten en opruimen. Ze zullen water bij de wijn moeten doen. Koppel er misschien een leuke beloning aan.

 

Met dank aan Tom Vandamme, voor de creatieve input